Eyes
Het oog
Het oog is een bijzonder zintuig dat in staat is dingen van heel dichtbij maar ook in kilometers ver weg waar te nemen.
Het oog heeft verschillende hulporganen. Dit zijn organen die niet direct met het zien te maken hebben maar waarvan hun functie het oog geheel te goede doen.
Het oog is uit verschillende delen opgebouwd.
Bij de bouw van het oog bespreken we dat de lens zich kan bollen of platten ten opzichten van voorwerpen dichtbij en ver weg. Hoe werkt het oog?
De bouw van het oog.
Het oog is een met gelei gevulde bol met een sterke ondoorzichtige buitenwand. Het ligt omgeven door een beschermende laag van vet en spieren, in een holte in de schedel.
Die oogbol bestaat uit meerdere lagen namelijk:
* De buitenste laag ( de harde oogrok)
* De middelste laag ( vaatvlies)
* de binnenste laag ( netvlies)
De harde oogrok is aan de voorzijde wel doorschijnend doordat daar het hoornvlies zit. Het vaatvlies is de middelste laag die bestaat uit bloedvaten. Deze bloedvaten voorzien het oog van de nodige zuurstof en voedingsstoffen.
Direct achter het midden van de pupil en achter het regenboogvlies hangt de lens. Het is met draadjes aan een verdikt gedeelte opgehangen.
Het bijzondere van de lens is dat deze draadjes aan fijne spiertjes kunnen trekken die vastzitten aan de lens. Daardoor kan de lens zich ‘bollen’of ‘platten’ naarmate men iets dichtbij of veraf bekijkt.
Op de onderstaande plaatjes zie je wat er allemaal bij het oog te zien is.
Red Rubber Balls?
Ik ging gister naar het Nationaal toneel. Had er zin in want vorige keer was ik naar Hollandse Spoor geweest en die was heel erg leuk!
Hier een samenvatting van het verhaal (wat op internet staat)
Vervolg op Romeo & Julia
De controversiële Vlaamse schrijver Peter Verhelst schreef Red Rubber Balls voor vier vrouwen als een vervolg op Romeo en Julia van Shakespeare. Hij heeft de geliefden uit Verona herenigd, post mortem. Hun monologen en dialogen roepen een gepassioneerd ritueel op, niks geen gesuikerde liefdesgeschiedenis, maar een hartstochtelijke dodendans.
Franz Marijnen heeft een lange, indrukwekkende loopbaan in het theater. In België, Nederland, Duitsland, Frankrijk en de Verenigde Staten, overal maakten zijn ensceneringen indruk. Bij het Nationale Toneel regisseerde hij al eerder zeer heftige voorstellingen als De Meiden en Triptiek. In navolging van deze verpletterende producties zullen Marijnen en zijn vier actrices ook met Red Rubber Balls weer tot het uiterste gaan.
Hier mijn verhaal: Na een hapje eten gingen we richting het Nationaal toneel. Netjes om half 9 mochten wij naar binnen. Toevallig stonden wij helemaal vooraan in de rij. We dachten kunnen we lekker snel als eerste een goed plekje bematigen om te gaan zitten. Dus we liepen de normaal gesproken zaal in. Het was een hele witte ruimte en er stonden 4 vrouwen in een soort van stewardes pakjes die ons een wijntje uitdeelden goed begin dus! Daarna spraken ze ons aan of we ooit in de stad Verona waren geweest… Toen ging er opeens, op de witte muur een filmpje spelen. Wij aandachtig kijken, alleen het was italiaans gesproken dus we snapte er geen bal van. Het filmpje was afgelopen en we werden verzocht om naar een andere kamer te gaan. Wij liepen met ongeveer 50 man de nieuwe kamer in. Daarin stond een hele grote bak met water. Om die grote bak met water stonden vierstoelen. Wij moesten er om heen gaan zitten. De muziek ging aan en een voor een kwamen er vrouwen binnen. Uiteindelijk zaten er 4 vrouwen rond de bak met water. Ze begonden monologen en dialogen tegen elkaar te roepen, na een tijden gingen de vier vrouwen de bak water in en zoenden elkaar(wat ik absolut niet had verwacht). Toen kwamen de vrouwen uit het water en namen een voor een mensen uit het pulbiek mee naar de volgende kamer.. We moesten door een pikdonkere gang heen. Ik zag echt helemaal niks, eenmaal in de nieuwe kamer beland was het nog donkerder dan eerst. Er begon muziek te spelen en je hoorde de 4 vrouwens dingen roepen. Het raare was dat ik er gelijk aan zat te denken om hier iets over te schrijven op mijn blog want dit gaat toch echt wel over zintuigen! De vrouwen in de natte jurkjes liepen ook langs je aan raakte je aan. Dat was wel heel raar want je zag natuurlijk helemaal niks en daardoor hoorde ik alles veel beter. Na ongeveer 10 min gingen de deuren weer open en moest je de kamer verlaten. Toen was het ineens afgelopen en dat had ik niet verwacht!
Ohja de titel vond ik niet echt bij het verhaal passen..
Taste
Smaak
Als je een hapje eet, worden er berichten naar de hersenen gezonden door de smaakzintuigjes, maar ook de reuk speelt meestal een rol.
De smaak zintuigjes liggen in het slijmvlies van de tong. Bekijk je in een spiegel je tong, dan kun je de smaakbekers of smaakknoppen langs de zijkanten en aan de achterkant duidelijk zien. Vooral de grote knobbels of papillen aan de achterkant vallen op.
Met de verschillende smaakbekers kunnen we verschillende smaken roeven.
Er worden vier hoofd smaken onderscheiden: bitter, zuur, zout en zoet. Andere smaken zijn combinaties van deze vier. Met het achterste deel van de tong proeven we bittere stoffen.
Langs de randen nemen we zuur, zout en zoet waar.
Hoe smaakt het?
Lik je in de bioscoop aan een ijsje, dan komen bij de eerste lik de smaakpapillen van de tongpunt in actie. Zij zenden berichten naar het smaakcentrum in de hersenen. Eet je een stukje chocola, chips of drink je cola, dan worden er meer papillen in jouw mond geraakt (ook die in het verhemelte en in de keelholte).
De smaakzintuigjes zitten in de papillen achter op de tong en in paddestoelvormige en bladvormig papillen. Zij reageren op opgeloste stoffen. Een droog suikerklontje op een droge tong proef je pas als de suiker gaat oplossen in het speeksel. We leren al vroeg wat lekker is en wat niet. Toch heeft elk kind ook een eigen voorkeur. Hoe het voedsel (of snoep) eruitziet, hoe het ruikt en hoe het aanvoelt, speelt bij die voorkeur ook een rol.
Wist je dat…
katten de smaak zoet niet kunnen proeven?
vliegen met hun pootjes proeven?
Birds
Heb je dat ook wel eens.. Je hebt net een leuk feestje achter de rug en zit ongeveer rond een uurtje of 5 op je fiets slingerend richting huis. Dan is het zo lekker rustig op straat soms rijd er wel eens iemand heel hard voorbij. Maar meestal hoor je de volgetjes fluiten en dat is zo’n fijn geluid! Als je dit nog nooit hebt gehad moet je toch tot wat later uit gaan (of meer drinken)!
Photocamera
Yess ik heb een spiegel refelex camera! Hier een plaatje van mijn camera:
Beach
Het is weer zover de strand tenten zijn weer opbouwd.. Maar wat nou als er een strom is? Zoals dit jaar het geval is. Dan komt de zee tot aan de duinen zoals in Kijkduin dat het geval was! Er zijn dus containers van het strand mee gesleurd door de zee! Beetje jammer want als ik hoor dat de strandtenten weer worden opgebouwd denk ik ook dat het weer mooi weer word.. maar dat is dit jaar nog niet geval..Helaas! Blijf toch hopen dat het snel weer lekker weer word..
Snow?!
Ik begrijp echt niks meer van het weer. Wil ik gisteravond lekker een drankje in de stad gaan doen kijk ik naar buiten SNEEUWD het!! Ik zat flink te twijfelen of ik nog wel zou gaan maar uiteindlijk ben ik toch gegaan. Er lag gewoon sneeuw op de auto’s! Ik heb even op internet gekeken :Linkje
Movie
Het was al lang geleden dat ik voor het laatst het filmhuis had bezocht dus het was weer eens tijd om te gaan (eerst ging ik namelijk bijna elke week maar dat is de laatste tijd er een beetje bij in geschoten!) Uiteindelijk zijn we naar de film Stellet Licht gegaan.
In het kort waar de film over gaat:
Stellet licht opent met een zes minuten durende zonsopgang en eindigt ruim twee uur later met een zonsondergang. In de tussentijd vertelt regisseur Carlos Reygadas op visueel hypnotiserende wijze een aangrijpend liefdesverhaal dat zich afspeelt in een gemeenschap van Mennonieten in Noord-Mexico. De bewoners stammen af van oorspronkelijk uit Nederland afkomstige protestanten, die al eeuwenlang de strenge normen en waarden van het Doopsgezinde geloof naleven volgens de uitleg van de Friese priester Menno Simons die rond 1540 het ware licht zag. Reygadas volgt de worsteling van een getrouwde man – vader van zes kinderen – die verliefd wordt op een andere vrouw. Johan vecht tegen zijn gevoelens: kan hij zijn echtgenote verraden die God met hem heeft verbonden of moet hij zijn ware liefde opofferen?
Ik vond de film uiteindelijk een beetje vaag. Vooral het einde, want een vrouw had een hartaanval gehad en was dood verklaard door een dokter en daarna werd ze ineens weer wakker.
Er waren lange shots in de film, maar ik vond het camera werk in de film erg mooi gedaan. Er werd uit veel verschillende standpunten gefilmd. Het is alleen niet echt een aanrader.
Marie Antionette
Voor ideeontwikkeling hebben we de afgelopen weken gewerkt aan een project. Het hield in dat we een scene van de film Marie Antionette moesten kiezen en die op manquette grote moesten na maken. Dit mocht je alleen of in groeps verband doen. Ik heb er voor gekozen om het met Daphne en Marjolein te maken. We hebben de scene gekozen en de taken verdeeld. Iedereen aan de slag dus! We hadden gekozen voor de scene die zich afspeeld in de Opera. Ik heb er voor gekozen om de twee jurken te maken. Als mensen in de manquette hadden we gekozen voor barbie’s dus de jurkjes moest ik erg klein maken. Na veel gepruts met de goedkopen stof van de mark (die koop ik dus ook nooit meer) heb ik uiteindelijk de twee jurkjes toch afgekregen en ik ben ook blij met het resultaat. Dus kijk maar wat je er zelf van vind:
